تارنما
آگوست 29, 2008
اينجا تارنماست. جاي دوري نرو. کافي است به دور و بر خودت بنگري. نگاه نکن. بنگر! انديشه کن. چيزهايي که مي بيني، هر قلمش، دفتري است و عشقي و زندگي و مرگي. حتي آن سوسکي که گوشه ي اتاق نشسته و منتظر است تا چيزي بر سرش فرود آيد و تمام!
اينجا گزارشي است از آنچه من و تو مي بينيم و مي شنويم. نه آنگونه که مي بينيم و مي شنويم. شايد به ريختي ديگر! اينجا آيينه اي است که خوبي ها و بدي ها، زيبايي ها و زشتي هاي من و شما را نشان مي دهد. بهتر بگويم. مي خواهد نشان دهد. آنچه من و تو مي بينيم و نمي بينيمش. لمسش مي کنيم و از لمس کردنش مي پرهيزيم. مي شنويم و گوش نمي دهيم. آنچه بايد ديد و شنيدش؛ ولي نه آنگونه که الان مي بينيم و مي شنويم. به قول خودم: به ريختي ديگر!
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed