شعر و معر
وید
نی ها، همهمه شان می آید.
مرغان، زمزمه شان می آید.
در باز و نگه کم
و پیامی رفته به بی سویی دشت.
گاوی زیر صنوبرها،
ابدیت روی چپرها
از بن هر برگی وهمی آویزان
و کلامی نی،
نامی نی.
پایین، جاده ی بی رنگی.
بالا، خورشید هم آهنگی.
سهراب سپهری/هشت کتاب
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed